Chrystus przyszedł pokorny i cichy, a Jego uniżenie przynosi pokój utrudzonym ludzkim sercom. Sprawując Najświętszą Ofiarę, uobecniamy dzieło Chrystusa, który i dzisiaj ukazuje nam źródło prawdziwego zwycięstwa przez swe pokorne wyniszczenie w znaku Chleba.
Zmartwychwstały Chrystus żyje w Kościele i żyje w ludziach. Służąc więc bliźnim, służymy samemu Chrystusowi, naszemu Panu. Biorąc Jego krzyż i wchodząc w trudne sytuacje życia, odnosimy zwycięstwo, tak jak On ze śmierci przeszedł do życia. Ta Ofiara Eucharystyczna, na którą gromadzimy się dzisiaj ma uświadomić nam znowu, że żaden dobry czyn nie straci nagrody i że blisko nas jest Zmartwychwstały Zbawiciel.
Chrystus wzywa swych uczniów, by pośród trudów z odwagą głosili Jego Ewangelię. To Jego Duch działa w głębi naszych serc, oświeca je i umacnia. Świadomi, że uczestniczymy w Jego dziele, prośmy o duchowe dary niezbędne do tego, by wytrwale podejmować ewangelizację.
Przez Krew Chrystusa Bóg zawarł z ludźmi Nowe Przymierze i ustanowił Nowy Lud Boży - Kościół. Do Kościoła wchodzimy przez wiarę zbudowaną na fundamencie apostołów. Nasza niedzielna Eucharystia ma być znakiem Nowego Przymierza, bo gromadzimy się jako Lud Boży, by składać dziękczynienie i wypełniać misję kapłańską wobec całego świata.
Bóg powołuje ludzi, by nieśli Jego miłość światu. Ofiara, którą składamy, ma być wyrazem naszego zaufania do Boga, znakiem ukochania prawdy o Bogu, który jest miłosierny i przebaczający. Przez nią Bóg nas uświęca, a my idąc w życie niesiemy ludziom najwyższe wartości dobra i życzliwy stosunek do wszystkich.
Przypowieść o chwaście, z dzisiejszej Ewangelii, jest lekcją cierpliwości i nadziei. Pan Jezus przestrzega nas przed wydawaniem pochopnych sadów i nieprzemyślanym działaniem. Niech przykład św. Jakuba Ap. , naszego patrona umacnia nas w przekonaniu, że sprawiedliwość i dobroć Boga są większe niż nasze ludzkie kalkulacje. Witam serdecznie wszystkich, którzy przybyli dziś do naszego sanktuarium, by uczcić św. Jakuba Starszego Apostoła.